O RALLY

O día 29 de mayo, celebrouse o Rally Rias Baixas; que saía desde o Ifebi coa conta atrás, pasaba por Chenlo, seguido de Prado e remataba en Morgadáns. Eran dous tramos, de setenta e un coches diferentes. Entre os setenta e un coches cinco eran mulleres. Tamen había sete Porches moi bonitos. En sí, había moitos tipos de coches Suzuki, Porche, Renault, Mitsubushi, Ford fiesta, Peugeot, Opel, Dacia Sandero, Toyota, un Abarth,e moitos máis coches.

Eu ofrecinme a axudarlle a unha amiga miña en unha carabana-bar poñendo bebidas de todo tipo, bocadillos...

Para dar comezo o rally, tiñan que pasar os coches de seguridade, para avisar de que as estradas estaban todas pechadas.
A continuación, uns vinte minutos despois, pasa outro coche de seguridade para que non haxa ninguén sobre a estrada, despois del xa pasaban os coches cero cero cero e por último o cero, que era o máis bonito de todos, ese si que era en comparación a outros o millor feito no rally, polo menos o que máis me gustaba a min.
 Ese era o comezo do primeiro tramo. Facían o mesmo co segundo tramo. Ó rematar pasaba outro coche máis de seguridade para que a xente soubera que a estrada xa estaba aberta para os coches que querían saír.

Nun mintre deixaron de pasar coches, eran sobre as sete ou sete e dez cando comezaron a chegar rumores de que unha rapaza cun coche negro das que corrian estrelarase, por iso pararan os coches. Trinta minutos despois pasa unha ambulancia e detrás catro ou cinco coches sen protección ningunha, e iso que eran dos que tiñan que facer o tramo.

Ata que acabou o primeiro tramo con ese accidente non fixeron máis rally, só pasaron os coches sen correr.
Eu e a miña compañeira tiñamos unhas boas vistas: tres curvas, unha delas cerrada pero haberta con terra, na cal os coches de desviaban todos, menos os que máis control tiñan; un case sae da estrada pero controlou moi ben o coche e supo situarse na estrada moi rápido.

Tamén me chegaban moitos mensaxes de información de vilas e de chenlo, porque tiña amigos exparcidos por ese sitios. En vilas estaba miña nai, a miña veciña, a miá prima, unha amiga da miña hirman, e un rapaz que tiña que correr no rally pero non puido. En chenlo tamén tiña amigos, unha tía e un amigo que lle quitaba fotos nas curvas máis perigosas e cerradas.

Onde estabamos a miña compañeira e eu había un veciño de alí que estaba con nós, e intentaba adiviñar que coche era o que viña, e sempre acertaba.

En definitiva, a min gustoume moito porque me encantan pos coches e ver ata donde poden chegar en unha curva perigosa, tamén se enborcan ou non, se rompen, se saen da estrada, e o mellor e que vou con amigas, neste caso Miriam. Foi moi divertido, e repetiría mil e unha veces máis.